Axel Fabry en Jan Wydooghe exposeren in kasteel van "Boudewijn met de Ijzeren Arm"

Rumbeke/Oekene ...
"Ik ben blij dat ik samen met Jan Wydooghe uit Oekene in het kasteel van 'Boudewijn met de Ijzeren Arm' kan tentoonstellen", zegt Axel Fabry. "Als kleine bengel kwam ik hier samen met mijn broer zoeken naar meikevers !  Vele jaren later namen we hier onze trouwfoto's en nu, veertig jaar later, sta ik hier weer. Dat brengt een zekere spanning met zich mee. Samen met Jan gaan we het kasteel gedurende een tweetal weekends 'bezetten'".

In het koetshuis zal Axel Fabry terracottabeelden en de moderne of abstracte werken van Jan plaatsen. Deze beelden hebben een zeer eigen stijl met soms harde strakke lijnen en toch vind je er ook zachte warme en tedere bewegingen in terug. Het zijn menselijke figuren 'in wording'.

Eigen stijl en visie

"Het zijn mijn creaties, ik heb een eigen stijl ontwikkeld met eigen visie en ik ga ervoor", aldus Axel. "Vaak zien we dat iemand het werk van een ander na-aapt, en dat verfoei ik. De kracht moet uit je diepste 'IK' komen, zoals een vrouw die een kind baart."

In de hal van het kasteel en de ridderzaal komen bronzen beelden, al dan niet verwerkt op marmer of op een rotsblok, verweerd door zon en zee. "Daarrond verwek ik een figuur die als het ware een metamorfose ondergaat met de steen. Hij neemt de structuur en de kleur van de steen aan.".

Buiten, net voor het kasteel, komen nog enkele bronzen en in inox gemaakte beelden. "Mijn 'palingmensen' zullen zich rechtop verheffen uit het gras en herboren worden uit een kunstkaars", gaat Axel verder. "Ze zitten gevangen in een wazige massa (was). De palingmensen zijn slangachtige rivier- en weidebewoners en geschapen uit handgemaakte terracotta. De kunstkaars geeft slechts na maanden branden zijn geheim vrij : een palingmens wordt geboren. Deze kunstkaars werd voor het eerst voorgesteld op 29 oktober 1999 in Londen."

Jan Wydooghe

Jan Wydooghe kwam als kunstenaar voor het eerst boven water, precies tien jaar geleden bij de organisatie van een familiale 'chambres d'amis'. Jan : "Het werd een kleinschalige tentoonstelling voor eigen familie en dichte vrienden, waarbij alle creatievelingen van de familie voor de eerste keer hun beste beentje voorzetten." De eerste stap was gezet. De kunstkriebel van vroeger was wakker gemaakt, en nog hetzelfde jaar werd een duotentoonstelling met Marcello Swinnen, een naar Argentinië uitgeweken familielid, georganiseerd.

Samen met Axel hoopt Jan dit prachtige kader van het Sterrebos met hun recentste werken te vullen en op te fleuren. "Een tentoonstelling is een uitdaging om de confrontatie met het publiek aan te gaan. De doeken dienen als basis voor de communicatie met een auditorium. Er ontstaat een dialoog met de bezoeker, die in de abstracte kunst soms iets totaal anders uit zijn eigen leefwereld ervaart."

Een uitlaatklep en ontspanning

Schilderen is voor Jan een uitlaatklep, een ontspanning en verpozing in het drukke alledaagse leven. Te gepasten tijde - meestal gestolen tijd - zonder ik mij af in mijn atelier, mijn arena. En als in een gevecht, 's nachts of bij ontij, met alleen muziek als gezel, wordt er gestreden met kwasten en doeken, in de arena vol licht en kleur."

(LDE)