Een oorverdovende stilte, zonder meer
Daar hou ik het meest van
Geen zucht die welkom is
Alleen de passie
Passie die me leidt naar innerlijke klanken

Hersenen dromen weg
Ze horen enkel mijn hartslag
Denken gaat zonder pijn
Alleen het zijn
Het zijn, dat me leidt naar het niets

Mijn ogen nemen flarden waar
Woelige beeldvorming
Geen beeld dat welkom is
Alleen het schilderij
Het schilderij met zijn kleurklanken

Applaudisserende handen
Raaklijnen die elkaar kruisen
Klappen is pijnloos
Alleen het zien
Het zien brengt vreugdeklanken

Strompelende voeten schuren
Ze timmeren aan de weg
Geen strootje dat welkom is
Alleen het voelen
Het voelen brengt pijnklank

Mijn oren geloven zichzelf niet
Stilte is hen vreemd
Geen uiting zonder klankexpressie
't Klinkt als muziek
Het maakt me stil

Axel Fabry.